Προφήτης Ηλίας Τρίδενδρο. Διανυκτερεύοντας καλοκαίρι στο φυσικό Μπαλκόνι των Αγράφων!

Συντάκτης: Μάκης Θεοδώρου

Προφήτης Ηλίας-Που βρίσκεται

Ο Προφήτης Ηλίας στο Τρίδενδρο Ευρυτανίας είναι ένα μικρό ξωκλήσι στην κορυφή του λόφου, που βρίσκεται πάνω από τον οικισμό σε υψόμετρο 1200 μέτρων. Ενας χώρος με περίφραξη και ένα μεγάλο υπόστεγο, οπου το καλοκαίρι φιλοξενεί εκδηλώσεις και γιορτές που διοργανώνουν οι ντόπιοι.

Το ξωκλήσι είναι χτισμένο σε ένα μοναδικό σημείο, με πανοραμική θέα προς τις κορυφές της Νιάλας Αγράφων, ενώ βαθιά κάτω από αυτό κυλά ο Αγραφιώτης ποταμός. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που θεωρείται το ομορφότερο μπαλκόνι των Αγράφων.

Η Ατμόσφαιρα του τοπίου

Είναι από εκείνα τα σημεία της Ευρυτανίας όπου, το φως φιλτράρεται μέσα από τα έλατα, το χώμα είναι υγρό ακόμα και το καλοκαίρι, το νερό ακούγεται κάπου κοντά, έστω κι αν δε το βλέπεις. Απο τη μια απλώνονται οι κορυφές των Αγράφων, νότια του Ντεληδίμι και της Τσούκα Σιάκας, κι από την άλλη, βαθιά χαμηλά κάτω από τις πλαγιές της Νιάλας και του Κουκουρούντζου, χάνεται στο βάθος ο Αγραφιώτης ποταμός.

Καλοκαιρινή διανυκτέρευση

Ο Προφήτης Ηλίας είναι ένα μέρος που αξίζει να διανυκτερεύσεις κάθε εποχή. Το καλοκαίρι για  την ηρεμία του δάσους και τον καθαρό αέρα, τον χειμώνα για τους πιο τολμηρούς που αγαπούν την άγρια πλευρά των Αγράφων. Κάνοντας το γύρο των Αγράφων με τους Off Road Mountains Explorers, αποφασίσαμε να διανυκτερεύσουμε στο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία , στο ομορφότερο μπαλκόνι των Αγράφων.

Εκεί, που η παρθένα φύση σε αγκαλιάζει με έλατα που υψώνονται σαν φύλακες και πλαγιές νωπές, στολισμένες με τεράστια μανιτάρια που μοιάζουν βγαλμένα από παραμύθι. Zήσαμε μια νύχτα μαγική στο εκκλησάκι, μια νύχτα που θα μείνει για πάντα χαραγμένη μέσα μας. Η ομορφιά του δάσους ήταν απίστευτη, ο αέρας δροσερός, καθαρός, σχεδόν θεραπευτικός.

Διανυκτέρευση

Ο ουρανός άναψε με χιλιάδες λαμπερά αστέρια και η απόλυτη ησυχία απλώθηκε πάνω στο βουνό σαν ευλογία. Κι εμείς, μικρό κομμάτι του τοπίου, σταθήκαμε μέσα στη στιγμή, σαν να μας είχε δεχτεί η ίδια η νύχτα στην αγκαλιά της.

Εκεί στο υπόστεγο της εκκλησίας στήσαμε τις σκηνές μας και, αφού μαγειρέψαμε το βραδινό, καθίσαμε μέχρι αργά απολαμβάνοντας το τοπίο και την απόλυτη ησυχία. Μόνο κάπου μακριά ακουγόταν οι κραυγές των λύκων, σαν υπενθίμηση ότι εδώ η φύση έχει τον πρώτο λόγο. Όσο προχωρούσε η νύχτα, η δροσιά δυνάμωνε και ένα ζεστό μπουφάν ήταν απαραίτητο.

Ξημέρωμα

Το πρωινό εκεί δεν είναι απλώς μια στιγμή της ημέρας. Είναι μια τελετουργία αφύπνισης, δική σου και του βουνού. Ξυπνάς μέσα στη σιωπή, μια σιωπή που δεν είναι άδεια, είναι γεμάτη μικρούς, λεπτούς ήχους. Το πρώτο θρόισμα των βρεγμένων από την υγρασία ελάτων, το νερό να ακούγεται γλυκά κάπου στο βάθος και τα πουλιά να δοκιμάζουν τη φωνή τους πριν ακόμη φανεί ο ήλιος. Ο αέρας καθαρός και δροσερός. Τον εισπνέεις και νιώθεις ότι ξεπλένει τα πάντα μέσα σου. Δεν υπάρχει κούραση, δεν υπάρχει άγχος, δεν υπάρχει πόλη, φασαρία, κόρνες. Μόνο εσύ και το βουνό. Και τότε η Νιάλα αρχίζει να φωτίζεται. Πρώτα μια λεπτή γραμμή χρυσού, μετά ένα απαλό ρόζ, μετά το φως απλώνεται σαν να ξετυλίγει κάποιος ένα τεράστιο ύφασμα πάνω από στις πλαγιές. Το βλέπεις να κατεβαίνει, να ακουμπάει τα έλατα, να ζεσταίνει το χώμα, να ξυπνάει τον τόπο. Εκείνη τη στιγμή αισθάνεσαι κάτι σπάνιο: ότι είσαι μάρτυρας μιας γέννησης. Κάθε μέρα στα Άγραφα μοιάζει σαν ο κόσμος να ξαναφτιάχνεται από την αρχή.

Στο παρακάτω βίντεο δείτε το πανέμορφο μπαλκόνι των Αγράφων:

Απολαμβάνοντας το καλύτερο μπαλκονι των Αγράφων

Τι πιο όμορφο από το να βρίσκεσαι στο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, σε αυτό το φυσικό μπαλκόνι και να απολαμβάνεις ένα ζεστό ελληνικό καφέ, καθώς το άρωμά του μπλέκεται με τη μυρωδιά του δάσους. Δεν υπάρχει πιο γλυκό άρωμα από αυτό.

Κρατάς την κούπα στα χέρια σου και κοιτάς μπροστά το απέραντο πράσινο, τις κορυφές που αλλάζουν χρώμα λεπτό με το λεπτό, τον Αγραφιώτη ποταμό χαμηλά να κοιλά γαλήνια και πάνω οι κορφές της Νιάλας και του Κουκουρούντζου να δίνουν την ενεργειά τους στην περιοχή. Και τότε σε γεμίζει μια αίσθηση που δύσκολα περιγράγεται: ευγνωμοσύνη. Για το τοπίο, τη στιγμή, για το ότι είσαι παρόν σε ένα μέρος που λίγοι έχουν την τύχη να ζήσουν έτσι. Δεν είναι απλώς το πιο όμορφο μπαλκόνι των Αγράφων. Είναι ένα μέρος που σου θυμίζει ποιος είσαι όταν τα περιττά σβήνουν. Είναι από εκείνες τις στιγμές που δεν τις ζεις απλά, αλλά τις κουβαλάς.