Πλαζ Αλέκος- Η κρυφή Όαση του Ασπροποτάμου εκεί όπου γεννιέται ο Αχελώος.

Συντάκτης: Μάκης Θεοδώρου

Εκεί όπου τα ρέματα γίνονται ποτάμι

Στην καρδιά του Ασπροποτάμου, λίγο πιο κάτω από τα Τρία Ποτάμια, βρίσκεται ένα από τα πιο εντυπωσιακά φυσικά σημεία της Πίνδου: η Πλάζ <<Αλέκος>>. Ένα τοπίο που μοιάζει φτιαγμένο από τα ίδια τα νερά του βουνού.

Εδώ συναντιούνται τα ρέματα της Ρόνας από το Χαλίκι, της Βερλίγκας από το Λάκμο, το Ρέμα Νέγκρι από το Πέρασμα του Μπάρου, αλλά και το Σκληνασιώτικο ρέμα, που κατεβαίνει από το Στεφάνι και την Κρανιά. Αυτή η ένωση των νερών δεν είναι απλώς ένα γεωγραφικό σημείο. Είναι η στιγμή της γέννησης του Αχελώου, του ποταμού μύθου που διατρέχει την Ελλάδα από τα βουνά της Πίνδου, μέχρι το Ιόνιο Πέλαγος.

Μια τεράστια φυσική παραλία μέσα στο βουνό

Εκεί όπου τα νερά ενώνονται, η φύση έχει δημιουργήσει μια απρόσμενη παραλία, με ψιλή άμμο, με πλατάνια που απλώνουν γενναιόδωρα τη σκιά τους και με ορμητικά νερά που δεν σταματούν ποτέ να αλλάζουν το τοπίο. Η Πλάζ Αλέκος μοιάζει με παράκτια όαση, παρότι βρίσκεται σε υψόμετρο 900 περίπου μέτρων, μέσα σε ένα από τα πιο παρθένα οικοσυστήματα της Πίνδου.

Φυσικές βάθρες-Μικρές λίμνες από κρυστάλλινο νερό

Τα νερά του Ασπροποτάμου, ορμητικά και καθαρά, έχουν σμιλέψει φυσικές βάθρες. Μικρές φυσικές πισίνες, άλλες ρηχές και άλλες βαθιές, που προσφέρουν μια εμπειρία δροσιάς που δύσκολα ξεχνάς. Το καλοκαίρι η περιοχή γίνεται ιδανικός προορισμός για μπάνιο. Την άνοιξη και το Φθινόπωρο, οι πιο τολμηροί απολαμβάνουν μια αναζωογονητική βουτιά μέσα σε νερά, που κατεβαίνουν κατευθείαν από τις κορυφές του Λάκμου και της Τριγγίας.

Η ενέργεια του τοπίου

Η Πλάζ Αλέκος δεν είναι απλώς ένα όμορφο σημείο. Είναι ένα φυσικό σταυροδρόμι όπου: ο ήχος των νερών γίνεται μουσική, το φως παίζει με τις φυλλωσιές, ο αέρας μυρίζει δροσιά και πλατάνι και ο Αχελώος ξεκινά το μεγάλο ταξίδι. Είναι από τα μέρη που σε κάνουν να νιώθεις, ότι βρίσκεσαι στην αρχή μιας ιστορίας.

Τι μπορείς να κάνεις

Στην Πλάζ Αλέκος μπορείς να χαλαρώσεις και να απολαύσεις το παρθένο φυσικό τοπίο, να κάνεις πικ νικ κάτω από τα πλατάνια και να απολαύσεις δροσιστικό μπάνιο στα παγωμένα νερά του ποταμού. Εκεί πας για να βγεις για λίγο από το ρυθμό της καθημερινότητας και την ένταση της εργασίας στις πόλεις. Ένα μέρος όπου μπορείς να αναπνεύσεις, να ηρεμήσεις, να αδειάσεις το μυαλό και να νιώσεις ξανά την απλότητα της ζωής. Είναι ένα μέρος που δεν έχει αλλιωθεί, δεν έχει χάσει το χαρακτήρα του. Ένα φυσικό θαύμα που σε κάνει να νιώθεις ότι βρίσκεσαι σε ένα μικρό παράδεισο, που λίγοι έχουν τη δυνατότητα να τον γνωρίσουν από κοντά.

Σεβασμός στη φύση και ασφάλεια

Αυτά τα μέρη απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή αν θέλεις να μείνεις και να τα απολαύσεις πραγματικά. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε μέσα στην κοίτη ενός ζωντανού ποταμού, ο οποίος αλλάζει συνεχώς ανάλογα με τον καιρό. Πριν επισκεφθείς την περιοχή, είναι σημαντικό να ενημερώνεσαι για τις καιρικές συνθήκες στην ευρύτερη περιοχή του Ασπροποτάμου, ώστε να αποφύγεις δυσάρεστες καταστάσεις, από πιθανή απότομη άνοδο της στάθμης του νερού μετά από έντονη βροχόπτωση. Με λίγη προσοχή, η εμπειρία γίνεται απόλυτα ασφαλής και πραγματικά απολαυστική.

Διήμερο με τους Off Road Mountains Explorers στην Πλάζ <<Αλέκος>>, εκεί όπου ο Ασπροπόταμος απλώνει την άγρια ομορφιά του και η φύση αλλάζει πρόσωπο από ώρα σε ώρα. Οι καιρικές συνθήκες ήταν μεταβαλλόμενες, με απογευματινή αστάθεια, βροχές και καταιγίδες που έδιναν στο τοπίο μια σχεδόν μυθική ένταση. Φτάσαμε αργά το απόγευμα και στήσαμε τις σκηνές μας δίπλα στο ποτάμι.

Με σεβασμό στο περιβάλλον και με την ασφάλεια που χαρακτηρίζει τους Off Road Mountains Explorers, ετοιμάσαμε φαγητό πάνω στις καρότσες και καθίσαμε μέχρι αργά, απολαμβάνοντας τη στιγμή με ένα ποτήρι μπύρας και τον ήχο του νερού να μας συνοδεύει. Γύρω στα μεσάνυχτα πέσαμε για ύπνο, αφήνοντας τη φύση να μας νανουρίσει.

Η πανσέληνος είχε απλωθεί πάνω από τον Ασπροπόταμο σαν μια ασημένια ανάσα του ουρανού και η νύχτα της Πίνδου είχε μεταμορφωθεί σε λευκή ημέρα άλλου κόσμου. Το φως της σελήνης γλιστρούσε πάνω στα νερά, άναβε τις κορυφές, άγγιζε τα έλατα σαν να τα ευλογούσε και ολόκληρη η κοιλάδα έμοιαζε να αιωρείται ανάμεσα στο πραγματικό και στο μυθικό. Ήταν από εκείνες τις στιγμές που δεν τις βλέπεις, τις νιώθεις.

Πρωινό ξημέρωμα

Το επόμενο πρωινό ήταν μαγικό. Η ομίχλη είχε απλωθεί πάνω από το ποτάμι σαν αχνό πέπλο, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που δύσκολα περιγράφεται με λόγια. Ξυπνήσαμε, απαθανατίσαμε τις εικόνες και ετοιμάσαμε πρωινό και καφέ δίπλα στο ποτάμι.

Μπάνιο στο ποτάμι και ηλιοθεραπεία

Μόλις ο ήλιος ζέστανε το τοπίο και η ομίχλη διαλύθηκε, βουτήξαμε στα παγωμένα νερά του Ασπροποτάμου. Η αίσθηση ήταν αναζωογονητική, σχεδόν λυτρωτική. Μια έκρηξη ελευθερίας που μόνο τέτοια μέρη μπορούν να προσφέρουν. Εγώ για ώρες καθόμουνα σε μια καρέκλα μέσα στο ποτάμι και οι υπόλοιπη κάνανε ηλιοθεραπεία δίπλα στην όχθη. Ο καθένας ζούσε με το δικό του τρόπο τη στιγμή.

Βόλτες στα τοπία της περιοχής-απογευματινό μπάνιο-ξεκούραση

Αργότερα κάναμε μια βόλτα στα γύρω τοπία, εξερευνόντας τις κρυφές γωνίες της περιοχής. Σε πολύ κοντινή απόσταση από εκεί βρίσκονται τα Τρία Ποτάμια, όπου κάναμε μία στάση για ένα καφεδάκι στην τοπική επιχείρηση, που βρίσκεται στην ένωση των ποταμών. Ένα σταυροδρόμι που επιβάλλεται να κάνεις στάση και να απολαύσεις τις τοπικές νοστιμιές και την φιλοξενία των ανθρώπων.

Το απόγευμα επιστρέψαμε για ξεκούραση και ένα ακόμη μπάνιο, αυτή τη φορά μετά τη βροχή, όταν ο ποταμός μοιάζει να ανασαίνει διαφορετικά. Το νερό φουσκωμένο και ζωντανό, κουβαλά ακόμη πάνω του την ανάσα της καταιγίδας. Αγγίζει το δέρμα σαν ηλεκτρισμένη μεταξωτή λεπίδα, ξυπνά κάθε κύτταρο, σε τραβά από τον κόσμο των σκέψεων και σε ρίχνει κατευθείαν στο παρόν, σε αυτό που ζεις αυτή τη στιγμή.

Το σούρουπο μας βρήκε κουρασμένους αλλά γεμάτους, με το σώμα να ζητά μια μπουκιά για να σπάσει η ένταση της ημέρας. Μαγειρέψαμε κάτι απλό και ύστερα αφαιθήκαμε. Η βραδινή αγκαλιά του Ασπροποτάμου άνοιξε γύρω μας σαν απέραντο καταφύγιο. Το ποτάμι ψιθύριζε χαμηλά, τα έλατα σκοτείνιαζαν στις πλαγιές και ο ουρανός έριχνε το πρώτο βαθύ μπλε πάνω στο τοπίο. Το ποτό ζέσταινε τον λαιμό, η μουσική απλωνόταν σαν λεπτή ομίχλη και η στιγμή γινόταν κάτι μεγαλύτερο από εμάς, μια μικρή γιορτή μέσα στη σιωπή της Πίνδου. Εκεί, ανάμεσα σε φως που έσβηνε και νερό που κυλούσε, νιώθαμε πως η μέρα δεν τελείωσε. Μεταμορφώθηκε. 

Στιγμές που μένουν

Ήταν δύο ημέρες γεμάτες αυθεντικές στιγμές, ήχους και συναισθήματα, από αυτές που μόνο ο  Ασπροπόταμος ξέρει να χαρίζει. Μια εμπειρία που μένει χαραγμένη, όχι μόνο στις φωτογραφίες, αλλά κυρίως μέσα μας. Ο Ασπροπόταμος έχει τον τρόπο του να χαρίζει εμπειρίες που δεν ξεχνιούνται. Και η Πλάζ Αλέκος είναι ένα από εκείνα τα μέρη, που σε κάνουν να θές να επιστρέψεις.

Στο παρακάτω βίντεο δείτε το μαγικό ξημέρωμα και τις ομίχλες στον Ασπροπόταμο: