Βαρκάδα στη λίμνη Κρεμαστών και στα φιόρδ του Ταυρωπού και του Τρικεριώτη ποταμού!

Συντάκτης: Μάκης Θεοδώρου

Η τεχνητή λίμνη Κρεμαστών

Η λίμνη Κρεμαστών είναι ένας τόπος όπου το νερό και τα βουνά συναντιούνται με απόλυτη ησυχία. Τεχνητή αλλά βαθιά άγρια, απλώνεται σαν γαλάζια χαραυγή ανάμεσα σε απόκρημνες πλαγιές και μικρά νησάκια, που αλλάζουν μορφή με τη στάθμη του νερού. Μια λίμνη που συνεχώς μοιάζει διαφορετική. Είναι ένας τόπος που σε καλεί να επιβραδύνεις, να ακούσεις τον αέρα και να νοιώσεις τη φύση να σε αγκαλιάζει χωρίς βιασύνη.

Μια λίμνη που ενώνει τους νομούς Ευρυτανίας και Αιτολωακαρνανίας. Εκεί που χύνονται οι ποταμοί Αχελώος, Αγραφιώτης, Ταυρωπός και Τρικεριώτης. Εκει που τα φιόρδ ενώνονται με τη λίμνη προσφέροντας ένα τοπίο που μαγεύει τον επισκέπτη.

Η μοναδική εμπειρία της ομάδας Nature Spirit

Η ομάδα της Nature Spirit ταξίδεψε στη λίμνη Κρεμαστών με ένα κοινό παλμό: να ανασάνουν φύση, να αφήσουν πίσω τον θόρυβο και να βρουν ξανά τον ρυθμό τους μέσα στο τοπίο. Άγνωστοι όταν συναντήθηκαν, μα με την ίδια λαχτάρα για αυθεντική εμπειρία, έγιναν γρήγορα μια ενωμένη παρέα. Εκεί, ανάμεσα στο νερό και τα βουνά, ο κοινός στόχος τους έδεσε και οι στιγμές που μοιράστηκαν έγιναν νήμα που τους έκανε ομάδα.

Η μέρα που η λίμνη άγγιζε τον ουρανό

Ο ήλιος είχε ανέβει καθαρός, πάνω από το βουνό της Χελιδόνα, χωρίς ίχνος υγρασίας και θολούρας. Αν και Φεβρουάριος η ατμόσφαιρα ήταν κρυστάλλινη, που μόλις είχε ξεπλυθεί από τη νυχτερινή βροχή. Ξεκινήσαμε από την προβλήτα του Παλαιοχωρίου Ευρυτανίας, εκεί όπου η λίμνη απλώνεται πλατιά και ήρεμη και με τη βάρκα να γλιστρά πάνω στο νερό, κατευθυνθήκαμε προς τη γέφυρα Επισκοπής. Η Lake Tours ήταν εκεί για να μας ξεναγήσει και να μας δείξει τις ομορφιές της λίμνης με καπετάνιο τον φιλόξενο Παναγιώτη Μακρή.

Περάσαμε κάτω από την εντυπωσιακή γέφυρα που είχε βυθιστεί στο νερό και συνεχίσαμε την πορεία μας προς τις δύο μεγάλες εισόδους των ποταμών Ταυρωπού και Τρικεριώτη. Εκεί, όπου τα νερά τους χύνονται στη λίμνη και δημιουργούν τα πιο εντυπωσιακά φιόρδ της λίμνης Κρεμαστών, αλλά και της χώρας μας. Η λίμνη βρισκόταν στο απόλυτο ύψος της, τόσο ψηλά που οι όχθες είχαν χαθεί, τα δέντρα έμοιαζαν να βγαίνουν μέσα από το νερό, και οι πλαγιές καθρεφτίζονταν ολόκληρες από την κορυφή μέχρι τη ρίζα.

Το νερό είχε εκείνη τη σπάνια γυαλιστερή ηρεμία που μοιάζει με λάδι. Οι Nature Spirit ήταν εκεί για να ζήσει αυτή την διαφορετική βαρκάδα, που γλιστρούσε πάνω στα ήρεμα νερά της λίμνης, σαν να μήν υπήρχε τριβή, σαν να αιωρούνταν. Κάθε κούπιασμα της μηχανής, άφηνε πίσω της έναν κυματισμό που απλωνόταν αργά, σχεδόν τελετουργικά. Ο αέρας μύριζε πλατάνι, υγρασία βουνού και ήλιο. Ένα άρωμα καθαρό, φρέσκο, σχεδόν σαν παιδικό.

Η είσοδος στο φιόρδ του Ταυρωπού-μια μετάβαση σε άλλο κόσμο

Καθώς πλησίαζε το φιορδ του Ταυρωπού, το τοπίο άλλαζε ανεπαίσθητα. Οι πλαγιές άρχισαν να κλείνουν γύρω μας, σαν πέτρινα φτερά που αγκάλιαζαν το νερό. Η θερμοκρασία έπεφτε ελαφρά. Ο ήχος του κόσμου έσβηνε. Το νερό σκοτείνιαζε, όχι από θολούρα, αλλά από βάθος. Οι αντηχήσεις γινόταν πιο έντονες, κάθε σταγόνα, κάθε χτύπος της κουπαστής γυρνούσε πίσω με διπλή δύναμη.

Και τότε, μέσα στη στροφή του βράχου, εμφανίστηκε ο καταρράκτης.

Ο Καταρράκτης του Ταυρωπού-μια λευκή φλόγα μέσα στο σκοτεινό φιόρδ

Έπεφτε από ψηλά, από μια σχισμή του βράχου και οι ήχοι του απλωνόταν παντού μέσα στο φιόρδ. Το νερό του ήταν λευκό, καθαρό, παγωμένο και έπεφτε με τέτοια δύναμη, που δημιουργούσε ένα παγωμένο αέρα γύρω του, κάτι που το αισθανόμασταν έντονα όσο πλησιάζαμε στο σκιερό μέρος του φιόρδ.. Ο ήχος του ήταν βαθύς, συνεχής, σαν ανάσα γίγαντα. Κι όμως δεν τρόμαζε, αντίθετα έδινε μια αίσθηση ζωής, σαν να έλεγε ότι εδώ η φύση δεν κοιμάται ποτέ. Το φως του ήλιου έσπαγε πάνω στο νερό και δημιουργούσε μικρά ουράνια τόξα που εμφανίζονταν και χανόταν με κάθε κίνηση της βάρκας.

Το φιόρδ του Τρικεριώτη-το γαλαζοπράσινο θαύμα του πλατανόδασους Αγαλιανού

Βγαίνοντας από το σκοτεινό φιόρδ του Ταυρωπού, το τοπίο άνοιξε ξανά. Το νερό άλλαξε χρώμα σαν να το άγγιξε μαγικό ραβδί, γαλαζοπράσινο, φωτεινό, διάφανο, με βάθος που μπορούσεν να δείς μέχρι τις πέτρες του βυθού.

Στην είδοδο του φιόρδ σε μια απόμερη γωνιά, δυσκολα προσβάσιμη από τον άνθρωπο, πλήθως πουλιών, κορμοράνοι και ερωδιοί είχαν χτίσει τις φωλιές τους και όσο πλησιάζαμε άρχισαν να φτερουγίζουν και να πετούν νευρικά γύρω από αυτές. Ένα θέαμα μοναδικό, που δεν χάναμε στιγμή να το φωτογραφίζουμε.

Μπαίνοντας βαθιά στο φιόρδ στα δεξιά μας εμφανίστηκε το πλατανόδασος Αγαλιανού, που απλωνόταν πάνω από το νερό σαν φυσικός θόλος. Οι πλάτανοι έγερναν τόσο  χαμηλά που τα γυμνά κλωνάρια τους χανόταν μέσα στα γαλαζοπράσινα νερά. Οι ρίζες των πλατάνων έμπαιναν στο νερό σαν γλυπτά και μικρά ψάρια περνούσαν από κάτω μας, ορατά σαν να τα βλέπεις μέσα στο γυαλί.

Ο αέρας ήταν δροσερός, γεμάτος άρωμα φύλλων και νερού. Κανείς δε μιλούσε όχι από υποχρέωση, αλλά από δέος γι αυτό που διαδραματιζόταν γύρω του. Ο φωτογραφικός φακός έπαιρνε φωτιά κυριολεκτικά, τη μαγεία θεέ μου! Πουλιά πετούσαν ανάμεσα στα δέντρα, χαιρότανε και αυτά αυτό το μαγικό τοπίο.

Η βαθύτερη αίσθηση της εμπειρίας

Η βαρκάδα αυτή δεν ήταν απλώς μια όμορφη μέρα. Ήταν μια σπάνια συνάντηση: του νερού στο μέγιστο ύψος,

του φωτός στην καθαρότερη μορφή του,

της άγριας φύσης που παραμένει παρθένα,

και της ανθρώπινης παρουσίας που δεν εισβάλλει, αλλά παρατηρεί.

Ήταν μια μέρα όπου οι Nature Spirit δεν απλώς εξερεύνησαν, αλλά ενώθηκαν με το τοπίο.

Στο παρακάτω βίντεο δείτε τη βαρκάδα στα γαλαζοπράσινα νερά της λίμνης Κρεμαστών: